Σεν Μόριτς, Κορτίνα ντ’ Αμπέτσο, Κίτσμπουελ. Συνειρμοί κοσμικών χειμερινών θερέτρων – όπου αστέρες του κινηματογράφου, μεγαλοεπιχειρηματίες, μοιραίες γυναίκες, πλεϊμπόι, άνθρωποι, γενικά, αυτής που αποκαλούμε «χάι σοσάιετι» (υψηλή κοινωνία) συνωθούνται λιγότερο για να κάνουν σκι και περισσότερο για να συζητηθεί η εκεί παρουσία τους ή για να «κλείσουν» επιχειρηματικές συμφωνίες – δημιουργούνται όταν μιλάμε για σκι στο βουνό.
Κι όμως, όποιος, επιθυμεί να γνωριστεί με το υπέροχο χειμερινό άθλημα, δεν χρειάζεται να εκδράμει ως την Ελβετία, την Αυστρία, τη Γερμανία ή τις ιταλικές Άλπεις, αλλά μέχρι τη Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο, άντε και τη Μακεδονία.
Τα χιονοδρομικά κέντρα της Ελλάδος τον περιμένουν. Αρκεί να διαθέτει ελεύθερο χρόνο, καλή φυσική κατάσταση, επιμονή και επιμονή. Αν έχει όλα αυτά και του αρέσουν η φύση, η ταχύτητα και η άθληση, το σκι αποτελεί ιδανικό σπορ. Γιατί, προσφέρει πολλά. Και στον αθλητή και στον αθλούμενο οποιασδήποτε ηλικίας.
Το σκι σε γυμνάζει, αλλά και σε απελευθερώνει από την καθημερινότητα. Ξεφεύγεις από όσα σε προβληματίζουν. Βρίσκεσαι μέσα στη φύση.
Αν κάποιος θέλει να κάνει πρωταθλητισμό, πρέπει ν’ αρχίσει σε μικρή ηλικία. Όσο πιο μικρός, τόσο καλύτερα. Το σκι έχει πολλά τεχνικά στοιχεία. Απαιτεί πολλές, αμέτρητες ώρες στο χιόνι, πολλά χιλιόμετρα στα πόδια. Αλλά όχι μόνο. Πρέπει ν΄αρχίσεις με σωστό τρόπο. Από την άλλη πλευρά, το σκι, ως σπορ για διασκέδαση, είναι για όλες τις ηλικίες. Ένας άνθρωπος μπορεί ν’ αρχίσει σε οποιαδήποτε ηλικία. Αρκεί και αυτός να το κάνει με δάσκαλο. Αν πάει μόνος, ή δεν θα μπορεί να κάνει ή θα τραυματίζεται, οπότε θα απογοητευθεί και θα σταματήσει. Ο δάσκαλος σε μαθαίνει πρώτα να περπατάς με τα σκι στο χιόνι. Μετά θα σε διδάξει να γλιστράς. Απαραίτητη είναι η καλή προθέρμανση. Ο σκιέρ πρέπει να ελέγχει τα σκι του, ώστε να είναι ρυθμισμένα. Αν έχει καιρό να κάνει σκι, πρέπει οι δέστρες να είναι κάπως χαλαρές (όχι βέβαια πολύ, για να μη βγαίνουν τα σκι με κάθε κίνηση), ώστε, αν πέσει, να βγουν τα σκι και να μην τραυματισθεί.
Τραυματισμοί υπάρχουν, όπως σε κάθε άθλημα, άλλωστε. Οι συχνότεροι και σοβαρότεροι είναι στα γόνατα. Αυτά πρέπει να είναι ελεύθερα. Άρα, δεν μπορούμε να φοράμε επιγονατίδες. Τα παιδιά και οι αθλητές πρέπει να φορούν κράνος για να προστατεύουν το κεφάλι. Το σκι σε γυμνάζει, αλλά και σε απελευθερώνει από την καθημερινότητα. Ξεφεύγεις από όσα σε προβληματίζουν. Βρίσκεσαι μέσα στη φύση.
Η αίσθηση του γλιστρήματος στο χιόνι, είναι κάτι διαφορετικό.
Ένας απλός χιονοδρόμος λέει "θα κατέβω αυτή τη δύσκολη πίστα". Όταν το επιτυγχάνει, χαίρεται, γιατί είναι κατόρθωμα γι’ αυτόν. Η αίσθηση της ταχύτητας είναι, επίσης, κάτι διαφορετικό από τα καθημερινά. Στην ελεύθερη κατάβαση, οι πρωταθλητές αναπτύσσουν ταχύτητες έως και 150 χλμ. Ο σκιέρ πρέπει να έχει αγάπη γι’ αυτό που κάνει, μεγάλη επιμονή και επιμονή. Στο αγωνιστικό σκι χαίρεσαι μια φορά στις δέκα. Γι’ αυτό πρέπει να επιμένει ο αθλητής.
|
Copyright © 2002-2006 HellasCams® All rights reserved. Εισαγωγή, Εμπορία, Μελέτες, Εγκαταστάσεις.
